Zomaar een foto-blog

Jarige Jacob ..

2010-07-09T08:32:00.002+02:00

Lazy day's

2010-06-28T19:51:00.002+02:00

The Kids

2010-05-17T16:49:00.002+02:00

Bellen blazen

2010-04-28T20:12:00.003+02:00

Paris

2010-04-26T16:47:00.002+02:00

Brussels by night

2010-03-21T18:06:00.001+01:00

Hugo's photoshoot

2010-03-20T10:08:00.001+01:00

Bo's photoshoot

2010-03-13T13:06:00.002+01:00

Vorken

2010-02-27T16:32:00.001+01:00

Les Gilles de Binche

2010-02-18T13:40:00.001+01:00

Zwart/Wit

2010-02-09T15:06:00.001+01:00

Zwart/Wit

2010-01-31T09:52:00.000+01:00

Surrealisme met schaduw

2010-01-13T19:44:00.002+01:00

Zelfportret

2010-01-05T09:05:00.002+01:00

Notre Dame de Amiens

2009-12-30T23:31:00.003+01:00

Portrait

2009-12-28T08:57:00.002+01:00

Happy Christmas!!

2009-12-26T08:40:00.001+01:00

Let it snow .. let is snow .. let it snow ...

2009-12-20T13:24:00.008+01:00

Onze straat

2009-12-15T18:22:00.004+01:00

Knokke Zoute

2009-11-09T17:00:00.001+01:00

Waar dienen die dingen anders voor?

2009-11-08T09:08:00.000+01:00

The Royal Palace

2009-11-07T11:07:00.001+01:00

Van klein naar groot

2009-11-06T08:57:00.003+01:00

2008 - de balans

2008-12-22T08:59:00.006+01:00

2008: de balans

weer een jaartje ouder - en wijzer!?

een zeer fijne vakantie - hoe kan dat ook anders?

kinderen die niet lijken te stoppen met groeien - of zijn wij aan't krimpen?

ons mama die elk jaar zienderogen achteruit gaat :-( maar die ondanks haar dipkes er altijd weer bovenop komt!

Arno die eindelijk zijn sport gevonden heeft: zaalvoetbal

Axel zijn beste vriend naar Malawi - hij heeft er nu een pennevriend bij ;-) en wij een vakantieadresje!

Bo die nog steeds een bezige bij is.

Gorki: ondertussen een al redelijk uit de kluiten gewassen hond.

ook nog:

Een zus die eindelijk heel goe op haar pootjes is terecht gekomen.

Een broer die is gescheiden maar die toch nog een nieuwe liefde heeft ontdekt.

Dus spijtig genoeg een schoonzusje minder ... maar wij blijven haar graag zien zenne.

De slokdarmkanker bij pépé Jean.

Oma fit en gezond als geen ander!

Toffe weekendjes met toffe vrienden.

Supergezellige communiefeestjes.

Merci aan Facebook voor het terugvinden van oude en dierbare bekenden

voor 2009 wensen wij voor iedereen:

veel zon en fijne vakanties

niet te veel stress natuurlijk, dit spreekt voor zich

ook een paar toffe weekendjes met toffe vrienden

en supergezellige feestjes

een superfit brein in een superfit lichaam ;-)

een keer winnen op de lotto (niet vergeten dat ik jullie dit heb toegewenst!)

vrede en dus geen ruzies of akkefietjes

en natuurlijk een heel gezellige Kerst en een spetterend Nieuwjaar!

Studeren

2008-12-15T11:52:00.003+01:00

Heel de voorbije periode stond al in het teken van 'studeren'.

Elk jaar een beetje meer en een beetje moeilijker.

Ze hadden op voorhand een studieplanning opgesteld en zich daar ook keurig aan gehouden, dikke proficiat daarvoor!

Toeval wil dat ze alle3 hun moeilijkste examen na het laatste studie-weekend moesten afleggen;

Arno: Wiskunde, Bo: Frans, Axel: Woord-en zinsleer en Gorki: van de A-klas naar de B-klas.

Hoe het voor onze kids gaat aflopen weet ik nog niet maar ik heb er alle vertrouwen in ;-)

Gorki die mag samen met Bo naar de B-klas en dat verdient écht waar nen hele dikke proficiat, want al die oefeningen dat ze daar samen moeten uitvoeren zijn écht niet gemakkellijk.

Hoeveel punten ze hebben behaald weten we nog niet, we wachten vol spanning tot dit verschijnt op de website van de hondenschool: http://www.kravaalbos.be/ , jullie kunnen hier binnenkort hierop een kijkje op nemen, ze zetten bij: overgangsexamen, ze gaan er de resultaten opzetten en een fototje.

Sinterklaas

2008-12-09T07:59:00.006+01:00

Zoals wel in de meeste huisgezinnen is de Sint dit weekend ook bij ons langs geweest.

Hij blijft me verbazen!

Alledrie zijn ondertussen ingelicht over de geheimen die deze goedheilig man met zich meebrengt. Alle vragen werden zeer eerlijk en zeer open beantwoord en toch ...

De spanning was op vrijdagavond niet meer te houden:

waren ze wel braaf genoeg geweest?

zou hij wel weten wat er op hun vervanglijstje staat?

wanneer mocht die schoen eindelijk klaargezet worden?

er waren toch genoeg wortels voor zijn schimmel 'goed weer vandaag'?!

en ..oo.. nog vlug een briefje erbij met een paar doelgerichte vragen, zoals; mag ik alsjeblief een handtekening, en was 'die' op school een hulpsint of was ù het?!

enz..enz..!

Wat dachten jullie?

Natuurlijk waren ze braaf geweest. Ik heb het eigenlijk altijd een beetje wreed gevonden om de kinderen het idee te geven dat de Sint enkel bij de 'brave' en 'lieve' kindjes komt - wie kan dat nu in hemelsnaam volhouden?

Neen, dan ga ik meer voor de optie: begeleide keuzes maken, ttz. uitleggen dat de Sint voor alle kindjes moet speelgoed brengen, dat hij ook met budgetten werkt én dat zelfs de Sint recht heeft op een vergissing hier en daar - dus als deze goedheilig man dan toch een foutje maakt bij het plaatsen van al die pakjes en snoepgoed dan moet hem dit maar vergeven worden - net zoals hij vergeeft dat kinderen écht niet een volledig jaar flink en braaf kunnen zijn.

Maar deze keer heeft de Sint alle verwachtingen overtroffen!

Hij heeft voor de eerste keer in zijn carrière GEEN ENKELE fout gemaakt!

Zelfs zonder verlang- en vervanglijstjes! (ik ben daar eigenlijk wel behoorlijk trots op ;-))

We hebben zelfs een handtekening van de enige echte!

Goed Leven

2008-12-02T09:18:00.004+01:00

Hier staan we eigenlijk te weinig stil bij: wat een goed leven wij in België hebben.

Door mijn ingreep ben ik me hiervan weer eens zeer sterk van bewust geworden.

Bij het verlaten van het ziekenhuis heb ik strikte 'gedragsvoorschriften' meegekregen, ik bespaar jullie de details maar het is een getypt recto/verso A4tje! Tot 8/12 mag ik max een half uurtje rechtstaan, om dit te compenseren moet ik daarna minstens 1 uur platliggen, dus niet met een zacht kussentje in de rug comfortabel een boekje lezen - neen: plat!

enfin .. dat is het probleem niet wat moet moet en verder moet je daar niet over zeuren, het is nu eenmaal zo.

Waar ik het moeilijk mee heb is het niets doen (niet te geloven hé) en dat bijgevolg alles voor Hugo is. Nu zijn er wel meer mensen die fulltime werken en daarbij een huishouden runnen, maar hij werkt meer dan zijn dagen ;-) doet het huishouden en heeft dan ook nog een keer mijn beslommeringen erbij (grote wandelingen met Gorki, schoenen kopen voor Arno, nieuwe jeans voor Axel, de kinderen brengen en halen van hun bezigheden - met dank aan oma - enz enz)

Dit weekend werd duidelijk dat dit écht niet te doen was daar dit toch nog tot eind december op dezelfde manier zal doorgaan.

Maandagochtend heb ik contact genomen met onze mutualiteit en woensdagmiddag komt al voor de eerste keer een gezinshulp!

Deze dame komt 1 keer per week onze huishoudelijke taken overnemen: beetje opruimen, beetje strijken, boodschappen en eten klaarmaken.

We zijn hiermee bij voorbaat al in de wolken, ik weet niet zeker maar ik denk niet dat dit in veel landen mogelijk is ... en dit na 1 telefoontje!

Lagotto winterwandeling

2008-11-29T09:48:00.006+01:00

Vorige zondag was het zover ... eindelijk ... een Lagotto wandeling.

Marc Wouters van de 'Di Sole e Terra' kennel had een kleine reunie georganiseerd en daar keek Bo al heel lang naar uit. alle factoren om een prettige namiddag door te brengen waren aanwezig:

- heel veel honden en meer in't bijzonder Lagotto's

- nestgenootjes van Gorki, kan ze eidelijk eens zonder schroom vergelijken ;-)

- winterse taferelen

- and last but not least een ijzig koude maar prachtige wandeling

Er werd voor 'De Kluisberg' gekozen dit was een min of meer centraal punt voor iedereen.

De Kluisberg is een heuvel in de Vlaamse Ardennen, op de grens van Vlaanderen en Wallonië. De Kluisberg is 141 meter hoog en is een omvangrijk natuur- en recreatiegebied. Op de top van de berg ligt een in onbruik geraakte uitkijktoren. De toren zou tijdens de godsdiensttwisten gedurende de 16e eeuw gediend hebben als schuilplaats voor de Bosgeuzen.

Volgens Bo ware al de hondjes SUPER lief, allerschattigst, heel goed opgevoed en heel mooi maar er kon er maar eentje de mooiste en de liefste zijn, en tja ... wie zou dat volgens haar zijn geweest ?!

Verplicht liggen (2)

2008-11-25T13:50:00.002+01:00

Tja de meesten onder jullie weten ondertussen dat mijn verplicht liggen toch nog een staartje heeft gekregen...

Vorige dinsdag was de pijn écht niet meer te houden en ben ik spoed naar de spoed gegaan. Na onderzoek en een scan hebben ze daar beslist dat ik een ingreep moest ondergaan naar aanleiding van een distale hernia -diegene die nieuwschierig zijn naar de klinische info kunnen op de link klikken- ik kan jullie wel verzekeren dat het een pijnlijk iets is.

Uiteindelijk werd de ingreep donderdagnamiddag uitgevoerd en ben ik ondertussen al terug thuis.... nog steeds liggend maar nu wel zonder pijn en daar ben ik best content mee. Ale de rest komt met de nodige rust, verzorging en begeleiding wel weer goe ;-)

Verplicht liggen

2008-11-13T09:26:00.003+01:00

Een flinke zenuw heeft beslist om zich effe tussen 2 rugwervels te nestelen.
Ik zit/lig/sta op allerlei manieren om de druk tot een minimum te herleiden en kom tot de vaststellling dat een mens meer van hele kleine dingen kan genieten als de rest van het lichaam effe in staking is.

een megaknuffel:

de capriolen van een gekke hond:

een dochter die zomaar de herfstblaadjes gaat samenharken!

Een 'home-made' megasuperlief kaboutertje:

Halloween

2008-11-02T18:34:00.003+01:00

Dit was ik al bijna vergeten te noteren en dat terwijl deze blog juist dient om niet te vergeten ;-)

De laastste vrijdag voor de herfstvakantie is er traditioneel een Halloweenfeestje op school. De kinderen mogen verkleed naar school komen, er is muziek, snoepjes, en een verkiezing. Om een of andere reden heeft de directie dit jaar beslist Halloween niet meer te vieren daar het zou gaan om een 'Amerikaans' feest en geen Europees?! ... who the f*ck cares?!

Moest ze nu nog een keer moeite gedaan hebben om dit te checken zou ik er al veel minder moeite mee hebben. Door haar weigering ben ik het dan maar zelf effe gaan opzoeken/surfen zodat ik de kinderen uit kon leggen waarom, wat blijkt: dit is absoluut geen 'typisch' Amerikaans feest, maar van oorsprong een Keltisch feest écht wel de moeite om een keer op deze link te klikken, een klein stukje hieruit:

"Kostumen en het uitdelen van lekkernijen waren een traditioneel onderdeel van de Keltische viering. En hoewel Samhain begon als een strikt Keltisch festival, is het waarschijnlijk dat aspecten van de Romeinse religie in deze viering werden opgenomen gedurende de vier eeuwen van Romeinse heerschappij in Brittannië (43-410 na Christus). Pomona was bijvoorbeeld de Romeinse godin van de fruitbomen en hoven. Haar symbool was een appel. Sommige geleerden geloven dat dit zou kunnen verklaren hoe gesuikerde appels en het 'appelhappen' een onderdeel van Halloween (zoals Samhain later werd genoemd) werden."

Als de Kelten zich mochten verkleden en snoepgoed nuttigen, waarom onze kinderen niet? - Dit komt zéker als volgend item op de vergadering van het oudercontact (.. machtsmisbruik naar kinderen toe ... daar steiger ik van!)

Met de belofte dat ze thuis Halloween mochten vieren en samen met vriendjes de stoepen afschuimen naar snoep en griezels waren ze toch een beetje getroost.

Boekenbeurs

2008-10-31T18:22:00.006+01:00

Vandaag hebben we speciaal een dagje vrij genomen om naar de boekenbeurs te gaan. Axel was nog nooit geweest en wou dit absoluut eens zien, ook Bo wist niet meer dat ze daar ooit was geweest - alleen Arno die zag dit helemaal niet zitten .. 60.000 boeken!! hij kon niet begrijpen dat wij dat leuk vonden :-)

Sinds Axel de verhalen van Geronimo Stilton heeft ontdekt vindt hij lezen superleuk.

Voor de leken onder jullie die dit heerschap niet kennen: Geronimo Stilton werd geboren in Rokford, op Muizeneiland. Hij beleeft, samen met zijn familie, vele avonturen waar hij spannende boeken over schrijft. Hij staat ook aan het hoofd van De Wakkere Muis , de meest gelezen krant van wakker Muizeneiland. Zijn schrijfstijl is écht vernieuwend, creatief en s u p e r leuk om te lezen. Ook het lettertype in het verhaal wordt aangepast aan de betekenis van het woord en zo wordt lezen nooit saai. Geronimo is ondertussen een gedegen concurrent geworden van JK Rowling (de schrijfster van de Harry Potter's).

Geronimo kwam vandaag ook naar de boekenbeurs om zijn boeken te signeren, wij hebben dus nu een mooi getekend exemplaar van 'Reis door de tijd' van de master himself!

Axel is zo trots als een pauw met zijn boek - ik geef toe dit geeft mij ook een heel goed gevoel.

Over Bo moest ik me geen zorgen maken, die had een vriendinnetje meegevraagd - beide zijn ze boekenverslinsters - alleen Arno die krijgt de smaak van het lezen maar niet te pakken. Ik had nog zo gehoopt dat er tussen die 60.000 exemplaren wel eentje zou tussen zitten die hem zou kunnen bekoren, maar nee hoor.

zot, zotter, zotst

2008-10-27T19:59:00.003+01:00

Zot, zotter, zotst = hond, honder, Gorki!

Hij is nu helemaal in zijn puberteit gekomen. Nog vlug effe plassen als je hem roept ipv onmiddellijk te komen zoals het hoort en je dan op de koop toe aankijken met een blik: "had u me soms geroepen?" enz.. kijk maar mee:

Hoezo "in de mand!" ik zit er toch in?? wat is het probleem??

Ik weet toch dat ik nu niet mag zwemmen, gewoon effe likken (plots grote dorst!)

ps: Uiteindelijk is hij er toch in gevallen hoor en kon hij natuurlijk niet anders dan eerst een klein baantje te zwemmen alvorens er terug uit te komen;-)

Goed om te weten ...

2008-10-23T09:15:00.001+02:00

Honden

2008-10-20T14:04:00.006+02:00

Er zijn veel bedenkingen die je zou kunnen maken bij de vraag: gaan we voor een hond of toch liever niet - ik ga geen argumenten opsommen, dit is een kwestie dat per gezin moet opgelost worden.

Een voordeel staat echter buiten alle discusie, er wordt veel meer samen gewandeld sinds Gorki er is. Ook gisteren hebben we weer een pracht van een wandeling gevonden in Munsterbilzen: het Munsterbos. We konden kiezen tussen de blauwe pijtljes (5km) of de rode (8km), onze kids zijn ondertussen ervaren wandelaars dus besloten voor rood te gaan.

'Iets' gevonden!, moet natuurlijk mee naar huis ;-)

Ons wandelpad ging door land, wei en bos.

de herfst was volop aanwezig

Ondanks het mooie weer kwamen we maar zéér sporadisch andere wandelaars tegen.

Er was voor ieder wel iets te ontdekken

Axel en Bo hun voeten en benen deden zo'n pijn dat ze wel even moesten uitrusten ... in de speeltuin.

Ook voor Gorki was het blijkbaar een zeer deugdoend stapke geweest, zelfs om te eten ging hij niet meer rechtstaan. In plaats van zoals elke avond met ons mee naar boven te gaan om nog een beetje TV te kijken ging hij nu rechtstreeks naar zijn mand en is er de hele avond niet meer uitgeweest.

Ochtendwandeling

2008-10-17T12:24:00.002+02:00

Ik ben deze morgen met Gorki gaan wandelen in het bos, we hadden het volledige bos voor onszelf (konijntjes, eendjes en eekhoorntjes niet meegerekend natuurlijk).

Zàlig was het, de stilte, de herfst, het zonnetje ... meer heb je niet nodig om je dag goed in te zetten, alhoewel dat de eendjes ginder het niet met mij eens zullen zijn: van Gorki moest en zouden ze op het water blijven! - hij bleef maar rond de vijver lopen, crossen en blaffen tot hij er zeker van was dat ze er allemaal in waren - ontzettend grappig was dat!

Vrienden

2008-10-14T15:19:00.004+02:00

Elk jaar proberen we samen met een paar vrienden een weekendje erop uit te trekken zonder kinderen. Niet nodig te vertellen dat we daar steeds héél érg naar uitkijken.

Om het voor hun ook tof te houden mogen ze kiezen waar ze logeren, Arno koos voor één van zijn vrienden (Jan in Asse), Bo koos voor haar beste vriendin (Lorane in St-Agatha-Berchem) en Axel koos voor Dieter (in Meldert). Daar ze verschillende plaatsen kozen was het organisatorisch een puzzeltje maar daar maken we al lang geen probleem meer van.

Zoals elk jaar hadden we weer een weekend uit de duizend gekozen!
Prachtig zomerweer, tof huisje, ongeloofelijk mooie omgeving en natuurlijk een uitzonderlijk gezelschap!
Het weekend was in 1 woord FANTASTISCH, we hebben gelachen, gewandeld, gelachen, spelletjes, gelachen, gedanst, gelachen, gegeten, gelachen... onze batterijen zijn weer voor een tijdje opgeladen.

Feestje

2008-10-07T18:43:00.004+02:00

Arno en Robin (school-en chirovriend) verjaren op een dagje na samen. Robin vrijdag 3 en Arno zaterdag 4 oktober. Toeval wil dat vrijdag 3 oktober een pedagogische studiedag was dus konden die 2 hun wildste plannen uitvoeren.
Samen hebben ze een heel scenario in elkaar gestoken, er werden nog 4 anderen vrienden uitgenodigd om te blijven slapen en samen vanalles te ondernemen.
Op vrijdag zouden ze eerst gaan lasershooting doen, daarna pitta-tje veroberberen en dan een hele avond gamen - tot 5u hebben ze het uitgehouden!
Zaterdagmiddag kwamen ze allen bij ons eten en daarna gaan muurklimmen.

Om dit feestweek-end op gepaste wijze af te sluiten hadden we zondag peter Marc & co, meter Katrien & co en pépé Jean uitgenodigd. Het werd een gezellige namiddag vol puzzel- en
speelplezier.

Verjaardagen

2008-10-05T19:53:00.004+02:00

Er is iets wat hier nooit onopgemerkt voorbijgaat: een verjaardag, er kan gewoonweg niet genoeg gefeest worden ;-) als de verjaardag dan ook nog een keer toevallig tijdens een week-end valt is het hek helemaal van de dam.

Op 4 oktober, ter info ook werelddierendag, maar nog belangrijker : Arno's en Gian's verjaardag.

De meeste van jullie zijn hier niet van op de hoogte maar Hugo is het mannelijke deeltje van een 2-eiige tweeling, het vrouwelijk deeltie is tante Riet, er zijn veel toevalligheden in de wereld maar soms is het toeval zo aanwezig dat het nog moeilijk te geloven is dat er nog zo iets is als 'toeval'. Zo zijn allebei hun eerstgeborene jongens - niet écht spectaculair - maar ze zijn allebei geboren op dezelfde dag, met 1 jaar verschil, toch wel écht toeval, niet?

Daar oma weer eens niet kon aanwezig zijn op het verjaardagsfeestje - wegens te druk - is Arno's geboorteverhaal niet verteld. Een verjaardag zonder dit verhaal is geen verjaardag - dus bij deze zijn jullie mijn gewillige slachtoffers, met mijn oprechte dank ;-)

Hugo is peter van Gian en natùùrlijk waren we uitgenodigd op zijn eerste verjaardag. Toen we door hadden dat Arno beslist had diezelfde geboren te worden besloten we niets te vertellen tot onze baby er effectief was (we hadden tot op het laaste moment werkelijk geen idee of het een meisje of een jongen zou worden en wilden dit graag als verrassing houden). Toen hij eindelijk geboren was belde Hugo vol trots naar zijn mama om haar het goeie nieuws te melden. Iedereen die oma kent weet waarover ik praat: maar Hugo kreeg de kans niet ook maar iets te vertellen, het enige wat haar dat moment bezig hield was wanneer en hoe we op het verjaardagsfeestje van Gian zouden zijn. Toen ze eindelijk door had dat we daar niet op tijd konden zijn was ze w o e d e n d - toen Hugo haar vertelde dat ook ik niet aanwezig zou zijn was ze zo'n beetje buiten zichzelf van onmacht en kolère.

Na een hele tiranide van verwijten over onverantwoord gedrag enz..enz.. zag Hugo eindelijk de kans de reden te vertellen waarom we niet tijdig op het feestje konden zijn - iedereen die oma kent zal dit heel moeilijk vinden om te geloven maar ze was minutenlang sprakeloos! ze vergat zelfs te vragen hoe onze nieuwe baby noemde, of het een jongen of een meisje was, hoeveel hij woog enz.. enz...

Het moet gezegd: ze is onmiddellijk in haar wagen gesprongen, heeft onderweg ergens een e n o r m e ruiker bloemen gevonden , ze heeft op de dokters en verpleegster ingepraat tot ze in het verloskwartier binnen mocht om haar nieuwste kleinzoon te bewonderen, zich uitgebreid te verontschuldigen én toch nog op tijd aanwezig te zijn om de eerste verjaardag van Gian.

Prachtig zomerweer

2008-09-29T13:20:00.005+02:00

Zalig, zo'n weertje. Ons weekend stond - zoals altijd - redelijk vol gepland. Maar we hebben alles laten schieten en gewoonweg voor een dagje zee gekozen. Natuurlijk hebben we er niet aan gedacht ons fototoestel mee te nemen (lang leve de GSM), noch ons zwemgerief of handdoeken, tja, dit is typisch aan impulsieve beslissingen zeker ;-)

We kozen voor Cadzand, net over de Belgische grens, de andere kant van het Zwin , ongeloofelijk was een verschil met onze kust. Mooie grote stranden, prachtige duinen ... onbegrijpelijk ... waar en wanneer het is misgelopen met onze kust?

even poseren:

Waar kan er beter een put(je) gegraven worden dan tussen 2 baasjes die languit op strand liggen te luieren:

Welk kind vind dit nu niet het einde!

Autoloze zondag

2008-09-21T18:45:00.008+02:00

Vandaag was Brussel heel even een speelparadijs voor kinderen, fieters en wandelaars.

Stilte en lege straten, het mooie weertje kregen we er als extra bonusje bij.

Dieren in de klas

2008-09-20T10:37:00.003+02:00

Na 3 jaar zeuren hebben ze een juf die niet heeft kunnen weerstaan en hebben ze eindelijk dieren in de klas.

't zijn 2 konijntjes, een witje en een zwartje, en zoals het hoort worden ze daar supergoed verzorgd door al die 'gekke' meiden en 'stoere' jongens.

Wat er na dit schooljaar met de diertjes gaat gebeuren weet nog niemand maar zoals altijd zal daar wel een pasklare oplossing tevoorschijn komen.

Stress

2008-09-18T09:06:00.004+02:00

Hoe kan je je kind motiveren in het maken van huistaken en het leren van lessen als die daar in de verste verte het nut niet van inziet?!

Eerlijk, ik breek er dikwijls het hoofd over hoe ik dit in godsnaam moet oplossen of op z'n minst in goede banen lijden.

Axel is een heel speels spontaal kereltje vol energie, laat dat nu het probleem wezen. Op school heeft hij zich de hele dag zo moeten beheersen dat er na schooltijd al die 'beheerste' energie uit moet. Dit kan enkel door te spelen, voetballen, fietsen, lopen ...

Voor alle duidelijkheid Axel heeft geen enkel probleem hiermee hoor, tot de ochtend dat hij de taak moet inleveren, dan is er natuurlijk stress en jaagt hij iedereen de kast op.

Zo ook deze morgen; gisterennamiddag zijn we eerst een uurtje naar logopedie geweest, daarna naar de bib, spelen, dan frans ingeoefend. Bij het nakijken van zijn agenda stond daar ook nog 'naampuzzel afwerken' en 'spreekbeurt'. Die naampuzzel; 'oeps' die was hij bijna vergeten, dus in plaats van opnieuw te gaan spelen werd dit kleuren. Over die spreekbeurt hoefde ik mij geen zorgen te maken, dat was een groepswerk die ze samen moesten voorstellen. Enkel een paar links doorsturen naar de juf met de info die ze gevonden hadden volstond ?! Ok dan, hij geen probleem ik ook niet.

Dus kon hij zonder zorgen met zijn nieuwe vriendje buiten gaan ravotten. Na het buiten spelen bleef hij wel een behoorlijke portie stress hebben, ik had werkelijk geen flauw idee hoe dat kwam en ook hij kon mij hiervoor geen uitleg geven.

Deze morgen vertrouwde hij me toe dat hij toch nog steeds behoorlijk wat stress had, want ja..die spreekbeurt. Toen kwam de aap uit de mouw, inderdaad het was een groepswerk maar elk moest zijn eigen stukje opzoekwerk doen en dit dan samen voorstellen. De voordracht was vandaag en raad wie er niets maar dan ook niets had gedaan .. inderdaad

De opdracht ging over uitvindingen en zij hadden het over de computer, Axel moest de geschiedenis van de computer opzoeken en voorstellen: een heel huzarenwerkje om die geschiedenis voor 8u 's morgens in begrijpbare 4de leerjaars termen te noteren + op die zelfde tijd hem die geschiedenis doen begrijpen zodat hij ze kan uitleggen aan de rest van de groep én de rest van de klas, een mens zou al van minder beginnen stressen.

Dus zijn we samen om 7:30 beginnen informatie op te zoeken (ik vertik het namelijk om hem alles gewoon voor te kauwen). Een kwartiertje later hadden we de grote lijnen, nu deze nog omzetten in een overzichtelijke én interessante voordracht. 1 klein detail waren effe uit het oog verloren: onze printer werkt niet meer, dus moest heel deze teskt nog gedicteerd (!) en netjes geschreven worden.

Enfin om 8:35 konden ze eindelijk samen naar school mét de spreekbeurt in de schooltas.

Ik denk dat hij later in het beroepsleven iets zal moeten zoeken met veel 'deadlines' dit is iets waar hij o n g e l o o f e l ij k goed in is: mensen op de kast jagen en iedereen stressen zodat hij toch het gewenste werkje op tijd kan afleveren.

Ik blijf achter met een flinke overdosis adrenaline en hij is al huppelend vertrokken ;-)

2008-09-13T08:07:00.005+02:00

Bo heeft er lang over gedaan voor ze 'het' ons 'durfde' te vertellen maar uiteindelijk is het er dan toch van gekomen. Ze heeft er heel lang en heel goed over nagedacht en is tenslotte tot de vaststelling gekomen dat al haar buitenschoolse activiteiten toch wel een beetje te veel van het goede zijn en dat ze deze wil terugschroeven - alsof ik daar geen begrip zou kunnen voor opbrengen ;-)
Maar eerlijk is eerlijk en het is waar dat bij ons de regel geldt 'als je met iets begint moet je het volhouden' maar nu ook niet je leven lang!
We zijn er samen uitgeraakt:
toneel: dit is essentieel voor haar ambities om beroemd te worden, dus dat is uitgesloten.
ballet: uitgesloten, ze moet haar energie toch ergens kwijt
hondenschool: uitgesloten, Gorki moet en zal een goede opvoeding krijgen!
Blijft notenleer (saai) maar onontbeerlijk voor accordeon, dus dat is het geworden, vanaf dit jaar geen notenleer meer en geen accordeon. Met een klein hartje en veel spijt zijn we dit mooie instrument gaan terugbrengen naar de muziekacademie. Ook daar vonden ze het spijtig maar ook daar hadden ze begrip voor haar beslissing. Met wel 100kg lichter zijn we terug naar huis gegaan ... er is sindsdien een grote last van haar schouders gevallen en ze ziet het weer helemaal zitten.
Door haar beslissing is er nu heel wat tijd vrijgekomen om Arno naar zaalvoetbal te brengen en op te halen ;-(

Mij hoor je niet klagen hoor, ik ben blij dat ik zo'n 3 creatieve, sportieve en sociaal bewogen kinderen heb.

Samengevat is dit, maandag: Axel naar toneel, dinsdag: vrij!, woendag: Bo naar toneel, Axel logopedie, Arno naar zaalvoetbal, donderdag: met Bo en Gorki naar de hondenschool, vrijdag zowaar terug vrij!, zaterdag: Bo naar Ballet, zondagvoormiddag opnieuw naar de hondenschool en zondagnamiddag Axel en Arno naar de chiro.

Is dat niet goe geregeld?

Alles Ok

2008-09-03T11:44:00.007+02:00

De eerste schooldag was een denderend succes en dus verliep de tweede schooldag ook op rolletjes.

Bij Axel hebben ze de 2 derde leerjaren van vorig jaar samengezet tot 1 vierde leerjaar waardoor er nu - naar zijn gevoel - veel nieuwe kindjes in de klas zitten. Volop mogelijkheden voor het maken van nieuwe vrienden. In de klas gaat het goed, op de speelplaats is het blijkbaar nog een beetje moeilijk. Hij en Mathijs zijn namelijk 2 jongens met een ongebreidelde fantasie en het is moeilijk om een nieuwe zielsverwant te vinden. Maar hij is al eens gaan mee voetballen met de andere jongens en dat viel ook wel mee.

Bo heeft een S U P E R juf. Ze mogen hun plaatsen kiezen, zowel in de klas als in de rij als in de refter (is dat even een meevaller!). Ze krijgen leuke opdrachten, toffe oefeningen, een leuke manier om de huistaken af te werken. Ze ziet het helemaal zitten.

Ook Arno ziet het helemaal zitten. Voor de algemene vakken zit hij bij zijn vrienden (klasje van 12!) en voor zijn keuzevak Grieks zit hij bij de anderen (klasje van 4!). Zo heeft hij het voordeel van beide, een klas voor de leute én een klas waar hij zich kan concentreren. Mooi opgelost!

't is zover

2008-09-01T09:33:00.008+02:00

't is zover: 1 september, een dagje vol gemengde gevoelens.
't ja nu is de vakantie écht gedaan.

Axel gaat nu naar het vierde leerjaar. Hij ging naar school -met toch wel een klein hartje - want zijn beste vriend zal er niet meer bij zijn, die vertrekt namelijk eind september voor 3 jaar naar Malawi en geef toe zonder 'beste' vriend is een eerste schooldag niet zo leuk. Alhoewel, met de spaartips die we van Mathijs hebben gekregen (2 maand geen frisdrank en snoepjes kopen) moet een reisje naar ginder toch wel kunnen ;-) - we hebben er dus een vakantieadresje bij.

Bo gaat nu naar het zesde leerjaar. Ook voor haar kwam 1 september te vroeg en zag ze het écht niet zitten om te vertrekken. In haar klas zit namelijk een jongen die haar 'nogal ziet zitten' en daar wordt zijn dan weer horrendul van... hij is wel leuk - gewoon, als vriend en hij moet nu eindelijk een keer terug 'normaal' doen! maar stel je voor - de juf weet van niets - en ze zou toevallig de eerste dag een plaats in de klas of refter aangewezen krijgen naast hém!

Arno die heeft als enige van zijn klas voor de richting Grieks/Wiskunde gekozen en vraagt zich toch af hoe ze dit gaan oplossen en hoe hij tussen de verschillende klassen gaat moeten wisselen. Er zijn volgens hem 2 mogelijkheden, ofwel zit hij in een leuke klas en gaat hij zich dit jaar geweldig amuseren, ofwel zit hij bij de 'neurts' en gaat hij zich dit jaar geweldig concentreren.

Jullie kunnen al raden naar waar mijn voorkeur uit gaat ;-)

Bijna

2008-08-22T18:11:00.004+02:00

Bijna weer school, 'k zou het niet mogen zeggen maar ik kijk er heel erg naar uit.

Ik heb er van genoten, écht waar,elke seconde, maar toch ... weer effe tijd voor mezelf kunnen maken, daar kijk ik ook naar uit.

De spanning is al aan't stijgen:

passen de turnpantoffeltjes nog (natuurlijk niet)
hoe zit het met de turnshirts, zijn ze hier nog niet uitgegroeid (ja dus ...)
zijn de badpakken & zwemshorts nog ok (neen dus)
wanneer herbeginnen de andere activiteiten en hoe laten we alles (toneel, ballet, muziek, accordeon) als een puzzeltje in elkaar vallen

enz..enz..

't zal weer hectisch worden de eerste weken, en met dat gegeven in het achterhoofd ga ik dubbel genieten van mijn 3 monstertjes in huis, om ze de week daarna vol enthousiasme naar school te brengen ;-)

15 augustus

2008-08-17T19:47:00.008+02:00

15 augustus is voor mij een moeilijke dag, dit is de verjaardag van onze papa die er niet meer is. We maken gebruik van die dag om iets leuks te doen, iets waar mijn gedachten niet te veel stil kunnen blijven staat bij ... wat als ..

Dus we besloten naar Brussel te gaan en daar ne keer defig 'den toerist' uit te hangen. Er komen jaarlijks zoveel duizenden en duizenden toeristen naar Brussel maar weinig Belgen kunnen Brussel zien door deze toeristische bril en dat is toch wel ne keer heel leuk.

Tweejaarlijks is er op de grote markt in Brussel een E N O R M bloementapijt van Begonia's te zien, écht wel de moeite waard, dus wij met z'n allen er naartoe (behalve Arno die was met Nemo naar Pukkelpop). Goed georganisserd en perfect voorbereid zoals steeds hadden we natuurlijk ons fotoapparaat vergeten, gelukkig bestaat er zoiets als de GSM maar dit is eigenlijk toch maar behelpen hoor. Om mooie foto's te zien van dit evenement moeten jullie op deze 'link' klikken.

De grote markt:

Het tapijt dat nu op de markt ligt:

en dan ... je kan moeilijk naar de grote markt gaan zonder effe langs te gaan bij 'manneken pis' hét boegbeeld van Brussel, je kan van ver zien waar hij staat enkel en alleen door de massa toeristen met hun camera's ... maar het moet gezegd: hij is zooo schattig.

Om het geheel waardig af te sluiten zijn we dan nog een pannekoek gaan eten bij 'La maison des Crêpes' :

Toen we terug naar huis reden zijn we nog effe langs 'Brussel Foor' gereden, ze waren onder de indruk, ze wisten niet dat een kermis zooo grooot kon zijn.

code: 063584

2008-08-16T18:28:00.005+02:00

code: 063584, dit staat vanaf nu voor Arthur, inderdaad Vera is verdwenen maar Arthur is gekomen.
We gingen voor een kip, dat stond vast, we hebben op internet gezocht, op de boerenmarkten, daar wisten ze ons te vertellen dat een kip verkopen op openbare plaatsten bij wet verboden is en dit wegens de veiligheidsmaatregelen die gelden in verband met de vogelgriep, tja .... daar is natuurlijk niet veel tegen te beginnen.
Een marktkramer kon ons vertellen dat we bij 'Georgette' wel nog een legkip konden vinden maar dan wel eentje die 'uitgelegd' was wat nu toch ook niet de bedoeling was.
Uiteindelijk zijn we naar Aveve gegaan, daar zouden wel een legkippetje vinden, maar nee hoor, geen kippen. Bij Aveve verkopen ze wel neerhofdieren ... dus ook konijntjes ;-) ... zat er daar toch wel niet zo'n lief schattig hangoor-dwergkonijntje (mondvol hé) wit-grijs-bruin, enfin te mooi om in dat glazen kooitje te laten zitten. Dus, ja, mijn moederhartje smolt en nu hebben we dus in plaats van een Vera die eitjes legt nen Arthur die worteltjes fret.
Meet & greet:

Bivak

2008-08-14T13:44:00.007+02:00

Maandagavond zijn ze thuisgekomen, en alle 3 vonden ze het kamp:

super mega cool

gezellig, toffe sfeer

lekker eten, fijne vriendjes, originele activiteiten

en alle 3 gaan ze volgend jaar weer terug mee ;-)
... en dat vinden wij super OK ;-)

2008-08-11T16:38:00.011+02:00

Terwijl de mannelijke helft van ons gezin zich vermaakt op chirokamp waren wij met z'n tweetjes thuis. Er stond vanalles op het programma, shoppen, poetsen, filmpje en als kers op de taart samen bij tante Griet een week-endje aan zee.

Het was heel leuk en vooral heel rustig ondanks ons druk programma.

Vooral dat weekendje aan zee was mooi meegenomen, lange strandwandelingen, fietsen naar de vismijn in Oostende, onze vondsten oppeuzelen op een super terrasje aan het strand en om de avond af te sluiten nog naar een typisch kaffeetje voor een hapje en een drankje.Meer moet dat écht niet zijn ;-)

en Gorki ... die is ginder smoorverliefd geworden op Zyra, geen seconde verloor hij haar uit het oog:

In memorium

2008-08-05T14:18:00.004+02:00

Dit stukje speciaal voor 'ons' Vera.

Vera is onze kip, een heel speciale kip - kan ook niet anders ten huize Demullier.

Ze is bij ons mee gekomen als 'souvenier' van het vorig chirokamp.

Ze kon veel: eitjes leggen, schommelen, 2x in de handen klappen = kakkelen. Ze mocht ook regelmatig los in de tuin lopen, scharrelen en met Gorki spelen.

Als Gorki begon te blaffen ging zij er dapper naast staan kakkelen - kwestie van eventuele inbrekers deftig af te schrikken ;-)

Als we zeiden 'KOT IN' ging ze rechtstreeks naar haar hokje, er zijn niet veel kippen die haar dit zouden nadoen.

Wat ze absoluut het best kon was uitbreken - de meester Houdini himself kan hier een poepje aan ruiken.

Net voor onze vakantie naar Oostenrijk was ze verdwenen: grote paniek. Samen met de buurjongens hebben onze kinderen een zoekactie gestart. Ze vonden ze uiteindelijk terug in de achtertuin van een van onze buren. Deze wou Vera eerst niet meer teruggeven ze vonden haar een 'zeer speciale kip' (achteraf bleek dat ze zelf al groentjes gekocht had om haar te prepareren!).

Om niet nogmaals in deze situatie terecht te komen hadden we haar kot tot een heus fort verbouwd.

Dit leek op het eerste zicht wel te helpen.

Tijdens onze vakantie in Oostenrijk belden de buren ons - paniek - Vera was verdwenen, ze hebben dan weer maar eens zoekactie gestart en ja hoor: teruggevonden ... oef.

Vrijdag vertrokken we voor een weekendje koken op chirokamp.

Bij onze terugkeer was ze weer maar eens verdwenen, niet zonder ons eerst haar eitjes achter te laten. Jullie raden het al - alle zoekacties tevergeefs - geen Vera meer te vinden.

We kunnen alleen maar hopen dat ze ergens is terecht gekomen waar ze net zoveel kip kan zijn als bij ons.

Wij gaan binnenkort op zoek naar een nieuwe kip - wie er nog zo eentje weet zitten .. geef ons maar gerust een seintje.

Familie

2008-07-27T20:43:00.005+02:00

Gisteren hebben we een familiefeestje gehad, alle nonkels, tantes, neven en nichten die konden komen waren daar.
'K heb nooit zo duidelijk als gisteren beseft hoe ik dit heb gemist, al mijn zorgen ... bekommernissen ... werden ineens gedeeld door zoveel mensen dat ik even niet meer het gevoel had er alleen voor te staan ... zalig!
'K weet ook maar al te goed dat dit niet aan al die lieve mensen ligt hoor, laat duidelijk wezen dat dit geheel aan mij heeft gelegen dat er zo lang geen contact is geweest.
Maar voor mij was het emotioneel niet haalbaar om tussen julie te vertoeven zonder het overdonderd gemis te voelen van onze papa en ons mama, daar moesten blijkbaar enkele jaren overgaan om dit aan te kunnen ... en voila het is mij gelukt! en ik heb er bovendien nog onvoorstelbaar van genoten.
Mijn verstand en mijn gevoel zeggen mij natuurlijk wel dat jullie allemaal bekommerd zijn om ons en vooral om ons mama maar Alzheimer is zo'n verdomd eenzame aandoening!
Het vergt heel veel om te aanvaarden dat een van je dierbare overkomt.
Ik besef maar al te goed dat dit eigenlijk ieder van ons overkomt en dat we dit elk op onze eigen manier een plaatsje moeten geven, voor de een is het een zus, voor de andere een tante, een meter, een partner ... maar voor ons is ze 'onze' mama ... die er wel maar eigenlijk ook niet meer is.
Dus daarom aan iedereen bedankt voor de steun, het meedeleven en vooral voor het begrip.
Vanwege jullie alleroudste nichtje ;-)

Oostenrijk: dag 7

2008-07-18T17:46:00.008+02:00

Voilà, het trieste weer is verdwenen zoals het gekomen was, onopgemerkt... zachtjes..., we konden weer volop van een zomers zonnetje genieten.
We hadden Arno beloofd terug te keren naar Turracher Höhe, vorige keer waren de weersomsmtandigheden er niet naar om op de Nockyflitzer te gaan maar vandaag was het zo ver. De Nockyflitzer is een soort 8-baan maar dan op z'n Oostenrijks - met de kabellift naar boven en dan met een soort bobslee naar beneden. Zowel Arno als Hugo vonden het super.

Daarna zijn we het “Keltendorp” gaan opzoeken: Dit werd in allerlei toeristische folders aangeprezen als een mooie historische site … wij vonden het een beetje teleurstellend - ver rijden om weinig te zien. Voor Axel was het super.

Gelukkig was het hapje en het drankje er lekker ;-)
De kids vonden het voor vandaag ook wel welletjes en dan zijn we maar terug afgezakt naar het hotel en we hebben de avond op dezelfde manier afgesloten als de andere dagen.
Aan tafel was de stemming plots wat bedrukt: op één of andere manier kwamen we plots tot de vaststelling dat we nog slechts 2 volle dagen in Oostenrijk waren en dat we dan reeds terug onze valiezen moesten pakken en naar huis terugkeren…
We namen ons voor deze 2 dagen dan ook ten volle te benutten.

Oostenrijk: dag 6

2008-07-18T09:48:00.004+02:00

Vandaag krijgen we het vervolg van het typisch Oostenrijks-Belgisch weertje: ze voorspelden een godsganse dag miezerig regenweer en wat kan men dan doen? juist ja: shoppen!!

Kaartjes kiezen om naar vriendjes en vriendinnetjes te sturen, het juiste souveniertje uitzoeken, allemaal niet zo simpel hoor :-)

We besluiten samen ons vandaag niet te veel te vermoeien en nemen plaats in een ligstoel aan de rand van het zwembad met een leuk boek bij de hand. Voor diegene die op zoek zijn naar lectuur voor de zomervakantie: Omdat jij er niet meer bent van Louise Candlish of Meneer Pip van Lloyd Jones. Beide boeken werden door mij verslonden en Bo is gepassioneerd door Meneer Pip (toch wel de betere van de 2).

Er werd eveneens wat gebiljart; Arno en Hugo zijn zelfs naar de fitnesszaal getrokken (er naartoe gaan was vermoeiender dan de fitness volgens hen ;-)

Het werd dus een dagje van verplicht nietsdoen en luieren.

Het zal jullie heelwaarschijnlijk niets verbazen dat geen van ons daar problemen mee had.

Oostenrijk: dag 5

2008-07-18T09:18:00.006+02:00

We hebben tot hier toe al onvoorstelbaar veel geluk gehad met het weer, vandaag echter zou het volgens de voorspellingen iets minder zijn .... we zullen wel zien.

De kinderen zijn gek op mooie stenen en we hadden hun beloofd om naar het Alpin+Art+Gallery museum in Turracher Höge te gaan, vandaag leek ons het juiste moment om zo iets te doen.

Ze hebben daar een prachtige collectie van edelsteden, berggesteentes, steen geworden boomstronken etc.. We hadden dit museum al eerder bezocht maar het blijft nog steeds betoverend mooi.

Na onze kleine portie cultuur waren we terug in 'the mood' voor wat beweging en amusement.
's Namiddags kregen we wat ons werd voorspeld : een typisch Oostenrijks-Belgisch zomerweertje: wat regen en veel wolken. Er is echter meer dan een beetje regen en wat wolken nodig om ons binnen te houden, de jongens besloten om een rondje mini-golf te spelen en een partijtje voetbal en Bo en ik zijn met samen Gorki toch nog een flinke wandeling gaan doen.

Om onze dagelijkse routine ;-) niet te doorbreken zijn we daarna natuurlijk naar het zwembad getrokken voor onze zwem-en saunabeurt.

Oostenrijk: dag 4

2008-07-15T18:21:00.019+02:00

YES!! Hij heeft het begrepen: Gorki heeft ons laten slapen tot 7u45’ te gek!

Weer prachtig weer vandaag en we besluiten de 'Mârchenwanderermeile' te doen… wat we daarvan moesten verwachten wisten we niet echt maar wie niet waagt niet wint.

Het bleek een mooie sprookjeswandeling te zijn midden in een dorp/bos. Alles was op kindermaat: kabouters, draken, heksen, wigwams, noem maar op en het was aanwezig.

Een 175m lange hangbrug (meer dan 100m over de grond) was het hoogte- en knelpunt van deze wandeling, hoogtepunt voor Arno, Bo en Hugo; knelpunt voor Axel en ik.

Arno en Bo hebben bovendien ook nog een heksenrit gedaan: zeer snelle 'ritje' naast de hangbrug… zij vonden dit een leuke ervaring ... ik was gwoon blij dat ik de brug over was.

De wandeling zelf zat heel goed in elkaar, ze hadden na elke bocht wel een andere 'activiteit' dan wandelen voor de kinderen voorzien zodat ze met plezier verder gingen en uitkeken wat de volgende opdracht wel kon zijn.

Zo was er een heuse draak:

Een échte heks: we moesten kaarten trekken met raadsels erop en deze dan eerst oplossen voor we verder konden.

een levensgroot memoryspel:

Een kegelspel:

Ze wisten weer geen blijf met hun inspiratie en creativiteit ;-)

Tijdens de wandeling hebben we ook even een pauze genomen aan een “ponyranch”, waar een “echte valse” koei stond. Gorki kon maar niet begrijpen dat deze koeien geen kik gaven terwijl hij daar nochtans zijn best stond te doen om indruk te maken met zijn gebalf … voor ons was't gieren, en daar begreep hij dan wéér niets van.

Nadien zijn de jongens dan nog een bezoekje gaan brengen aan het 'Porche'-museum. Bo, Gorki en ik verkozen een wandeling langs het water.

Het rondje 'Porche' was sneller gedaan dan voorzien, gelukkig was er verderop een kleine tentoonstelling van plaatselijke kunstenaars ... viel heel goed in de smaak.

De dag is zoals steeds geëindigd aan het zwembad en de sauna.. Zaaalig. Na het lekkere eten hebben onze jongens nog gebiljart en gekickerd terwijl wij 2 nog maar eens gingen wandelen met Gorki.

Oostenrijk: dag 3

2008-07-15T08:17:00.012+02:00

Gorki lijkt het maar niet te begrijpen: het is vakantie!
Deze morgen was hij aan't zeuren vanaf 6u10!
We hadden een geniaal plan - al zeggen we 't zelf: we gingen Gorki gewoon in de douche laten plassen (deze was zoals heel onze kamer e n o r m): maar ni willen hoor! Van 1 ding kunnen we vanaf nu 100% zeker zijn: Gorki = voor 100% zindelijk. Hugo ging met hem mee naar beneden, en zoals we van Hugo kunnen verwachten, verloopt dan niet altijd alles van een leien dakje ;-) Zowel hij als Gorki werden aangevallen en gekrabt door de kat des huizes, deze had het duidelijk niet begrepen op honden en mannen in slaapkledij. Het heeft hun geen van beiden getraumatiseerd, ze kropen terug hun bedje/bench in en we met z'n allen konden we uitslapen tot 8h30 (als dat geen luxe is!).

Na het ontbijt zijn we naar de Millstätter See vertrokken: een bootje gehuurd en gaan varen. De meren in Karinthië zijn zomers lekker warm (+/- 18°à 20°) dus ideaal om te zwemmen in de vrije natuur, er was maar 1 probleem .... we waren duidelijk niet de enige.
't Was ni zo simpel om een plekje te vinden waar ook honden welkom waren om te zwemmen, maar daar hij voor ons een deel van ons gezin is, was er geen sprake van dat wij een genoegen zouden nemen met een plekje waar hij niet mee mocht zwemmen, en zoals altijd: wie zoekt die vindt. Het was zàlig:
Voor elk was wils:

Bo: zwemmen en spelen met Gorki:

apporteren:

Axel op onderwater onderzoek, hij is gek op mooi stenen en deze zijn daar in overvloed, 't is vooral kwestie om er de mooiste uit te kiezen .... en die liggen vanaf nu in onze tuin! ;-)

Gorki had het steeds druk ... iedereen moest altijd samen blijven.
Waar was Axel toch naartoe ???

Gevonden!

Voor Hugo en Arno de krant, eerlijk verdeeld, de ene de sportkrant en de andere de rest

Na het gebruikelijk zwempartijtje/sauna/stoombad in het hotel zijn we gaan aanschuiven aan het buffet der plaatselijke gerechten… om van te smullen!

Daarna nog een spelletje Pit-Pat (= combinatie tussen minigolf en biljart) gespeeld en raadt eens wie de winnaar was: Arno natuurlijk….

Een leuke avondwandeling met z’n allen zorgde weer voor de perfecte afsluiter van deze mooie dag.

Oostenrijk: dag 2

2008-07-14T09:35:00.011+02:00

Gorki beseft duidelijk nog niet dat we vanaf nu op vakantie-ritme leven en wil om 6u30 al buiten voor zijn ochtendplasje, tja ieder zijn prioriteiten zeker?
Na een heerlijk uitgebreid ontbijt proberen we (lees Hugo) in ons beste Duits de weg te vinden naar de “Bergbahn”. Deze ging naar een hoogte van 2100m - waarom niet? - dus wij met z'n allen erin.

Eenmaal boven konden we genieten van een uniek zicht op de vallei en de bergen rondom ons.

Boven besluiten we dat we écht wel fit en groot genoeg zijn om naar het dal te wandelen in plaats van opnieuw de liftjes in te kruipen - bovendien heb ik toch wel een beetje last van hoogtevrees en zo 1 ritje per dag is echt wel genoeg;-)
Trouwens de route stond duidelijk aangeduid, dus .... naar beneden.

De wandeling was verrassend, op het eerste stukje hadden we de luxe van een heus wandelpadje, romantisch slingerend door de Alpse weiden met prachtige zichten. Eenmaal de boomgrens bereikt toonden de wegwijzers ons een uitgesleten droogstaand bergbeekje dwars door een dicht dennenbos voorbij loslopende koeien (en stier) - en ja Gorki nam ook enthousiast deel aan deze wandeling;-)
Op zo'n moment zijn er niet veel opties meer, dus verder naar beneden, een paar enorme mierennesten kregen we er als extra-tje bovenop;-)

Wat we niet onmiddellijk begrepen was waarom -de weinige- wandelaars die we onderweg tegenkwamen ons zo glimlachend en verbaasd aankeken.
Na een tijdje hadden we door, ons schoeisel was eerlijk gezegd niet écht aangepast aan dit type wandelingen.
Al deze wandelaars waren voorzien van wandelsticks en zware bergschoenen ... en wij:

Bo op haar teensletsen, wij op onze sandalen, Axel op zijn Crock’s en Arno als enige op sportschoenen.
Toch hebben we deze eerste bergwandeling moeiteloos doorstaan (zelfs Gorki had er veel plezier in!). Hugo was wel bijna gestruikeld op een piepklein keitje -een van zijn specialiteiten in 't buitenland- maar voor de rest hebben we zonder drank en zonder eten de afdaling afgewerkt tot aan de “Mittelbahn”: daar moesten we dringend eten en drinken.

We waren tijdig terug in ons hotel zodat we nog konden zwemmen en van een saunatje genieten voor we weer werden verwend in het restaurant.
Daarna een avondwandeling met Gorki en ons bedje in voor weer een nieuwe dag in ons paradijsje.

Oostenrijk: 3 juli

2008-07-13T16:57:00.007+02:00

Om 4u 's ochtends opgestaan voor de langverwachte vakantie.

De kids waren s u p e r opgewonden - zal wel normaal zijn zeker?,

Wij hadden slecht geslapen, onweer, warm ... enfin, we konden niet snel genoeg in de auto zitten richting Oostenrijk en meer bepaald Bad Klein Kirchheim in Karinthië.

Iedereen heeft zich onderweg voorbeeldig gedragen, geen gezeur, geen gezaag, zelfs Gorki gaf geen kik ;-) hij had het dan ook veel te druk met een mega-bot, speciaal voor de gelegenheid achter de hand gehouden.

Om 17u (stipt!) zijn we in ons hotel toegekomen.

Het hotel was alles wat het via internet beloofde, prachtige ligging, een mooie grote kamer, zwembad, sauna, stoombad, alles was aanwezig.

Vooral op dat laatste hadden we ons al heel de rit op verheugd.

Daarna ons even opgefrist en naar het restaurant … hoe eenvoudig kan het leven zijn?

Het eten was zeer verzorgd en onzéttend lekker… dat beloofde voor de volgende dagen!

Daarna nog een kleine avondwandeling met Gorki en met z'n allen vroeg naar bed.

Een goede nachtrust na deze vermoeide dag was welkom.

Drukke tijden

2008-07-02T07:04:00.003+02:00

't zijn drukke tijden tegenwoordig.

Ik had gehoopt dat eenmaal de examen door waren we in een iets rustiger vaarwater zouden terecht komen maar nee hoor ;-)

De attesten moeten opgehaald worden, naar 3 oudercontacten, al wat ze op school dit jaar hebben getekend/geknutseld mogen ze mee naar huis nemen ;-)

Ze hebben alle 3 eerlijk waar hun best gedaan en de resultaten zijn er dan ook naar, dus hebben we om het vakantiegevoel te proberen iets te versnellen ALLE schoolmateriaal uit onze leefruimtes gehaald, bij ons geen pennenzakken, fardes of leerboeken meer te bespeuren, schooltassen voor 2 maand de zolder op!

Wat we hiermee wilden bereiken = gelukt, een instant vakantiegevoel!

Nu nog alleen alles inpakken, buren verwittigen en instructies doorgeven en weg zijn we.

Voor diegene die hetzelfde van plan zijn .... een hele fijne vakantie! en tot binnen 2 weken!

Ballet

2008-06-22T18:06:00.003+02:00

Lorane en Bo hebben keihard gewerkt aan hun optreden voor ballet. Ze mochten van de Juf zelf hun muziek kiezen en daar dan een choreografie op uitwerken. Ze kozen voor 'Marche de Radetzky' een redelijk uptempo nummer.

Het is hun heel aardig gelukt. 't was schitterend... alleen mijn talent als filmer is nog niet écht optimaal ;-) ... het weze mij vergeven dit was dan ook de allereerste keer.

't is natuurlijk geen excuus maar door de donkere zaal en het fel verlichte podium zie je enkel 2 witte figuurtjes dansen, het wit figuurtje links in beeld = Bo. Maar je kan genoeg zien om een algemeen beeld van hun dansje te krijgen. Ook hun kostuumpje was wit met een wit lint vol glitters om hun heen. De juf wou een sfeer van Schotse Highlands weergeven, dit is haar niet gelukt, ze waren veel te schattig om door te kunnen gaan als schotse jonkvrouwen.

Kijk maar mee:

Feestjes

2008-06-21T07:56:00.004+02:00

De blokperiode is over, examen gedaan en dit moet natuurlijk gevierd worden.

Ze hebben elk hun eigen visie hierover:

Arno die heeft met - hij wist nog niet precies met hoeveel, is dat belangrijk?? - vrienden een namiddag, avond, nachtje en ochtend bij ons thuis gepland om samen te voetballen, gamen, kortweg 24h lang alleen maar fun!

Het is hun behoorlijk gelukt, na school zijn ze heel de namiddag samen gaan voetballen - toen waren ze nog met negen, daarna zijn ze gaan spelen in het bos, toen ze thuis kwamen was het tijd om te playstation-en, toen waren ze nog met acht. Ik had pizza voor iedereen voorzien zodat ze zelf hun plan konden trekken, en toen waren ze nog met zeven.

Zoveel vond ik er dus deze morgen op de grond tussen allerlei matrassen in mijn living ;-)

Bo die zou samen met haar vriendinnentjes (11!) een fuifje houden om het begin van de vakantie in te zetten. En dat die meiden kunnen feesten wisten we al langer! Rond acht liet ze me weten dat ze bezig waren met een grootst opgezette modeshow, ze moest proberen met de bagage die ze meehadden - 1 nachtje slapen?! - allerlei gekke thema's uit te werken, zo te horen hadden ze weer ontzettende lol. Tegen middernacht kreeg ik een slaapwel SMSje - lang leve de GSM!

Axel - die toch maar liever al die drukte ontvlucht, had het zo geregeld dat hij kon gaan 'schuilen' bij zijn beste vriend. Ze hadden ook al wildste plannen, ze zouden samen eerst goocheltrucjes uitproberen en dan daarna kijken naar een oude James Bond film, hij keek er ontzettend naar uit!

En dan waren we nog met 2 :-) en we hebben van de gelegenheid gebruik om een avondje vrij te nemen van al dat jong geweld en hun gewoon hun ding te laten doen.

Het moet gezegd: het was fun, voor elk van ons.

Kaasfondue

2008-06-16T16:00:00.001+02:00

Op zaterdag mogen de kinderen kiezen wat we eten, voorwaarde is wel dat er voor mij niet te veel werk aan verbonden mag zijn.
Over 't algemeen zijn hun keuzes zeer redelijk, maar zaterdag wilden ze zooo graaag kaasfondue.

Dus kaasfondue werd het, zo moeilijk en ingewikkeld kon dat niet zijn, toch? Gewoon effe naar de kaaswinkel, de gepaste kazen bestellen, fondue-stelletje huren, de kazen smelten en klaar is kees
Neen dus .. een raclette-stel konden ze me geven maar een fondue-stelletje? - daar konden ze me niet aan helpen.

Maar ja, beloofd is beloofd, ik zou wel een oplossing bedenken.

Eenmaal thuis met al de nodige boodschappen blijkt dat we écht niets in huis hebben dat ook maar enigszins kon doorgaan voor een fonduestelletje ;-(

Dan maar op goed geluk effe naar oma bellen ... en ja hoor ze had zelfs 2 stelletjes!

Dus Arno de fiets op om deze op te halen bij oma. Hij kwam thuis met een 'smile' tot achter zijn oren en wist ons te vertellen dat hij misschien toch niet zo'n goed voor ons nieuws had ... hij had de stelletjes inderdaad mee - tot daar geen probleem - maar we mogen ze houden, hij was niet overtuigd dat we daar blij mee zouden zijn als we ze eenmaal hadden gezien.

Het moet gezegd, ze zijn hilarisch ... we hebben gewoon zitten gieren ... dondergroene keramische pottekes met madeliefjes erop ... ze zijn - denk ik - echt wel uniek in zijn soort en dan nog 2 stuks! Op de koop toe staan ze op gietijzerenonderstelletjes met fantasierijke krulletjes.

Ik denk dat oma deze een 20-tal jaar geleden voor laaste keer heeft gebruikt, er was heel wat poetswerk nodig om dit terug geschikt te maken om voedsel in te verwerken.

Heel de tijd hebben we zitten gibberen en lachen met de kleur die na de poetsbeurt in volle hevigheid tevoorschijn kwamen.

Na de poetstbeurt kwamen we tot de vaststelling dat we ook nog speciale brandstof nodig hadden om in die pottekes te doen, dus hup naar de Brico ..

Alles bij elkaar zijn we toch de hele namiddag bezig geweest om deze kaasfondue tot een goed einde te brengen, het moet gezegd het was een zeer gezellig onderonsje, we hebben nog veel gelachen met al de verhalen die Hugo wist te vertellen die verbonden waren aan deze potten.

Het was heel lekker en het voordeel is nu dat we dit kunnen herhalen wanneer we maar willen daar we nu alles - eindelijk -bij de hand hebben.

Sissi

2008-06-15T08:00:00.008+02:00

Sissi kwam logeren dit week-end, E I N D E L I J K !!

Axel keek er al een heel trimester naar uit, maar het kwam er maar niet van, elke vrijdag weer dat een sip gezichtje... 't leven van een 9-jarige verloopt niet altijd over rozen.

Sissi is de klasknuffel van 3B en deze 'mag' van meester gaan logeren bij het kindje die de meeste bonuspunten heeft verdiend tijdens de voorbije schoolweek.

Het systeem werkt zo: je kan deze bonuspunten verdienen met goed gedrag, beleefd, goed op tijd enz,enz... allemaal geen probleem voor Axel, maar deze punten kunnen ook afgenomen worden bij verkeerd gedrag en daar zit nu juist het probleem.

Axel vertoont geen slecht gedrag hoor - zeker niet - maar hij is wel de perfecte combinatie van een sloddervos, vergeetkous en een verstrooide professor, tja .. en dan wordt het natuurlijk héél moeilijk om die zuur verdiende bonuspuntjes te behouden.

Elke maandag begint ons ventje weer vol goede moed: deze vrijdag moet en zal Sissi mee naar huis komen. Met mama's hulp zetten we weer eens de schooltas helemaal in orde, kijken we de pennenzak na, proberen we de verkreukte blaadjes terug iets gladder te krijgen en plakken we de gescheurde taken terug aan elkaar.

Maar op een maandag lijkt vrijdag toch nog zo ver en dus heeft hij veel meer interesse in spelen dan in leren, op dinsdag begint hij zich opnieuw zorgen te maken en probeert hij zich te herpakken, op woensdag ziet hij het weer helemaal zitten (een half dagje school, begrijp je?), op donderdag is hij de moed weer helemaal verloren en begint hij stillaan te panikeren dat het hem niet gaat lukken, en vrijdag tja .... na het weekend beginnen we weer van voorafaan, tot deze vrijdag:

Sissi kwam - eindelijk - logeren.

Samen met Sissi komt ook het dagboek mee daar moet hij dan alle avonturen in noteren die hij dit week-end met Sissi heeft beleeft, en dat zijn er heel wat want Sissi hangt voordurend rond zijn nek en deelt mee in alles wat hij doet.

Hij was superblij en ik was supertrots dat het hem eindelijk is gelukt met 11 bonuspunten!

Kapper

2008-06-11T18:28:00.003+02:00

Voor:

na:

Thuisdag

2008-06-08T07:00:00.000+02:00

Ze heeft het toch weer gedaan gekregen - ons molleke - ze heeft hare papa zover gekregen dat hij met haar naar Bellewaerde (Ieper) is gegaan voor de Thuisdag van EEN.

Bo kijkt zelden TV, computer gebruikt ze enkel voor knutselideetjes of voor informatie op te zoeken, voor leuke tekstjes en niet voor spelletjes en chatten zoals de jongens .. maar ... waarvoor ze thuisblijft is 'Thuis'.

Ze is een hevige fan van deze soap geworden en elk jaar organiseren ze in een of ander pretpark een dagje voor alle fans. Hier zijn dan al de acteurs van deze serie aanwezig voor handtekeningen en dergerlijke uit te delen.

Ze kent me ... en weet dat ik noch van pretparken hou noch van drukte, dus bleef er nog maar 1 optie - alle haar vrouwelijke charmes gebruiken en de registers opentrekken om papa zover te krijgen dat hij mee zou gaan.

En natuurlijk, of wat hadden jullie verwacht?! ze zijn met zijn tweetjes op stap gegaan en ze vonden het allebei SUPER ;-)

Examen-stress

2008-06-06T13:21:00.006+02:00

Ja.. stillaan voelbaar, al die examenstress.

Wie moet wat nog studeren en voor wanneer ...

Arno die zijn vraagstukken nog een keer wil herbekijken, gelukkig voor hem kan Hugo hem hierin helpen want dat is niets voor mij, geef mij maar taal, geschiedenis, aardrijkskunde, enz,enz..maar geen aub wiskunde!

Bo die persee al haar franse woorden die ze tijdens dit schooljaar heeft geleerd opnieuw wil nakijken - lees: correct uitspreken, correct schrijven en vloeiend kunnen lezen, met minder neemt ze geen genoegen.

Axel, die eigenlijk allemaal niet goed begrijpt waar die twee in hemelsnaam zo'n drukte over maken. De meester heeft gezegd dat er eerst herlalingstoetsen komen en dan zie je toch onmiddellijk wat je niet goed kent en dan hoef je toch alleen maar dat stukje te studeren, toch??

Er staan ons hier 2 weken 'tippen lopen' te wachten.

De sterren van de dag

2008-06-01T14:17:00.004+02:00

Vandaag was onze eerste clubwedstrijd in de hondenschool: Kravaalbos in Lennik - Bo en Gorki hadden zich ingeschreven en wilden heel graag hun opgedane kennis in de puppyklas eens oefenen in de praktijk.
Er werd ons meermaals op het hart gedrukt om vooral vertrouwen te hebben in het kunnen van je hond en niet zenuwachtig te worden (dit zou je automatisch overbrengen op je hond).
Steeds positief blijven ook al verloopt alles niet naar wenst zou ook heel goed helpen.
Ze hadden een weekje extra veel aandacht aan elkaar besteed en blaakten van zelfvertrouwen, dus absoluut de juiste houding om aan een wedstrijd te beginnen.
Volgende oefeningen moesten uitgevoerd worden + commentaar van de jury

aan de leiband volgen: goed, je blijft rustig ook al springt je hondje. Snoepje goed gebruikt
gaan zitten op bevel: heel goed beloond en snoepje heel goed gebruikt
zich op de tafel laten zetten: goed op tafel gezet! Hondje goed kalm gemaakt, algemeen: heel erg goed!
door de tunnel lopen: SUPER, goede beloning. Goed verwittigd dat je hond 'zottekes' deed
apporteren: loop naar achter als hij bij je komt. Je blijft enthousiast

Algemene houding van de hond (Gorki dus) en geleider (Bo dus): je maakt je hevige hondje rustiger, PRIMA, 10/10 (of zelfs 11!)

Al hun inspanningen werden beloond, ze behaalden een schitterend resultaat : 97/100

Verjaardag

2008-05-30T13:46:00.007+02:00

Vandaag is het dan zover - eindelijk - Axel is jarig!!

Ik heb gisteravond voor de laatste keer een knuffel gekregen van een 8-jarige jongen en we zijn deze morgen (in de vroege uurtjes natuurlijk) gaan zingen voor een 9-jarige.

Het moet gezegd, het verschil is onwezenlijk groot ;-)

Hij is superenthousiast dat hij nu eindelijk een kwartiertje later naar bed mag en dat de volgende stap nu 10 jaar is.

Ze zijn toch ni te doen hoor, 't kan werkelijk niet snel genoeg gaan, terwijl het voor ons ondertussen al een beetje langzamer zou mogen.

Ze worden toch zo snel groot, op zich is dat natuurlijk zeer prettig maar nu zou ik toch graag hebben dat ze een keer een paar jaar blijven steken zodat ik de tijd krijg om te genieten voordat ze te groot worden en de deur uit gaan, brrr 'k mag er nog niet aan denken!

Verjaardag Axel

2008-05-26T14:58:00.003+02:00

Hét gespreksonderwerp heden ten dage - hoe kan het ook anders - is Axel's verjaardag.
We hebben gisteren al een eerste verjaardagsfeestje gehad met de meter en de peter, heel gezellig en heel leuk.
De zenuwen over welke kadootjes hij zou krijgen zijn over.

Hij heeft alles gehad wat zijn kleine hartje begeerde: een trampoline van ons, een centje van zijn peter en een 'Dig-a-dino skeleton' van zijn meter.
Nu komt het volgende spannende moment : hoeveel verjaardagskaartjes gaan er toekomen?

Hoe het komt weet ik niet maar onze kids hechten ernorm veel belang aan het krijgen van verjaardagskaartjes, de feestjes, kadootjes alles mag zijn hoe zij het willen als er geen verjaardagskaartjes toekomen is het geen geslaagde verjaardag.
Daarom een kleine oproep .... stuur een kaartje naar Axel.
Ons adres voor diegene die anders te ver moeten gaan zoeken ;-)
Axel Demullier - Groot Bijgaardenstraat 194 - 1082 Brussel
In zijn plaats alvast nen dikke kus hiervoor.

Slaap

2008-05-24T07:12:00.004+02:00

Wat mij toch nog steeds verbaasd is het slaapgedrag van mijn kids. Ik heb vroege vogels in huis.

Arno was heeft altijd al weinig slaap nodig gehad zowel als baby en later als peuter en kleuter was hij steeds wakker rond de zeven. Hij liet ons wel met rust tot acht maar dan was voor hem de dag al half voorbij, had honger, wou buiten spelen .. je snapt het, we moesten ook opstaan.

Bo liet ons al iets langer met rust, ttz voor haar begon de dag écht goed tegen achten en dan nog zeer rustig aan, zij is duidelijk geen ochtendmens.

En dan kwam Axel ;-) voor hem heeft de ochtendstond wel degelijk goud in de mond. Zes is een prachtig uur om op te staan en dat komt hij ons dan ook elke dag vol enthousiasme vertellen aan de rand van ons bed: GOEDEMORGEN, ik ben wakker! maar ik zal stilletjes zijn hoor, ik zal niemand wakker maken (??)

Voor al diegene die dit slaapgedrag herkennen is er hoop, Arno en Bo zijn al in het stadia van: YES 't is week-end, lekker lang uitslapen. Axel nog niet maar ik heb hoop op de toekomst ....

alleen, ik ben ondertussen zo gewend aan dit vroege uur, de stilte in huis, lekker kopje koffie, alleen met de krant of op internet dat ik dit niet meer zou willen missen.

Website

2008-05-22T09:46:00.001+02:00

Voor diegene die via de link op de blog er niet geraken:

http://www.dadsproject.com/Klokkijken/klokkijken.php

Have fun...

Kloklezen

2008-05-20T16:30:00.000+02:00

Niets zo moeilijk als kloklezen, voor ons is dit zo'n alledaags iets ... in 1 oogopslag zien we hoe laat het is zonder erbij na te denken, zowel analoog als digitaal.

Voor de kinderen blijkt dit niet zo evident te zijn.

Axel heeft van zijn meester een hele leuke site gekregen om dit kloklezen op te oefenen.

Aan heel wat van jullie - die regelmatig op deze blog komen - had ik beloofd deze link eens door te geven: hier hebben jullie hem: 'de sprekende klok'.

Succes verzekerd!

Hotel

2008-05-17T15:46:00.006+02:00

Blijkbaar plannen wij onze vakanties volgens een bepaald stramien waar we tot vorig jaar zelf geen besef van hadden.
Het ene jaar trekken we naar het zuiden en logeren we op een camping of in een vakantiehuisje, het volgende jaar trekken we de bergen in en logeren we in een hotel.
Dit jaar gaan we naar Oostenrijk dus je raad het al vorig jaar waren we in een vakantiehuisje in Frankrijk.
De kinderen vonden het een beetje spijtig voor ons dat we niet konden profiteren van de luxe van een hotel - je weet wel: ontbijt staat klaar, bedden worden gemaakt ... niet denken aan boodschappen of aan een of ander dagelijkse beslommering. Enkel denken aan wandelen, zwemmen, lekker niets doen.
Ze vonden dat we wel op zijn minst 1 week-end hotel verdienden per jaar en besloten dit thuis voor ons te organiseren.
Weken voorbereiding zijn hier vooraf gegaan!
Samen organiseren, vergaderen, taken verdelen.
En het was geslaagd, aan alles werd gedacht:

De naam van het hotel werd: Hawai Resort
... en een resort werd het! al onze meubels werden vakkundig verhuisd, een zwembad kwam in de plaats. De tuinplanten werden - om de exotische sfeer te benadrukken - binnen geplaatst. Om de romantische sfeer in huis te halen werden er papieren hartjes op ons bed gestrooid.

Het bureau werd omgebouwd tot de 'receptie' waar we ons moesten registreren en GSM's afgegeven :-( Het salon werd omgetoverd tot een recreatieruimte. Menu's werden ontworpen en opgesteld. De keuken werd voor ons verboden terrein. Er werd eveneens een activiteitenprogramma gemaakt met vermelding van de plaatselijk toeristische bezienwaardigheden, de shoppingcentra in de buurt, de wellness mogelijkheden (zelfs massage werd er voorzien).

Ik moet toegeven dat we de eerste paar minuutjes beiden in lichte shock waren maar ze stonden daar alle 3 zo te glunderen dat we niet het hart hadden dit te laten merken. We besloten om er voor 100% van te genieten.

Ons ontbijt werd geserveerd zoals een resort betaamt, gekookte eitjes, vers sinaasappelsap en verse broodjes, ze hadden het zo druk om voor ons te zorgen dat ze zichzelf vergaten.

Na het ontbijt werden we attent gemaakt op alle recreatiemogelijkheden in de buurt. We besloten te gaan shoppen.

Ondertussen werd er voor een koud buffet gezorgd, tomaat garnaal, perzik met tonijn, hespenrolletjes, zalm ...

Na de afrekening - tja, voor wat hoort wat en geen enkel hotel is gratis ;-) - hebben we samen terug alles op z'n plaats gezet. Het zwembad binnen zorgde wel voor enkel problemen ... waar moesten we terug met al dat water naartoe? We hebben dan maar van de gelegenheid gebruikt gemaakt onze vloer een te schrobben met héél véél water ;-)

's Avonds lagen de kinderen uitgeteld in de zetel en lieten ons weten dat we hierop niet elk jaar moesten rekenen. Arno - die zichzelf had aangesteld als manager - liet ons weten dat tot hiervoor eigenlijk nooit werkelijk had beseft hoeveel werk een huishouden runnen eigenlijk was en dat hij toch wel heel veel respect had gekregen voor al wat wij voor hun doen.

Fotomodel

2008-05-17T08:40:00.007+02:00

Bo kan er maar niet genoeg van krijgen .... maar we hebben dan ook de schattigste, mooiste, slimste, grappigste hond van héél de wereld.

Sorry voor al die andere exemplaren ;-)

beekje vs waterval

2008-05-15T20:57:00.006+02:00

Het is niet gemakkelijk hoor, puberen. En dan heb ik het nu niet enkel over het lichamelijke.

Al die veranderingen, het is niet altijd simpel om daarmee om te gaan.

Het uiterlijk wordt belangrijker omdat je ervan bewust bent dat anderen je daarop beoordelen. Je wil erbij horen maar je wil niet je eigen identiteit verliezen.

pfff...

ik ben blij dat ik daar reeds heelhuids ben doorgesparteld!

ik ben verbaasd dat ik niet vergeten ben hoe dit alles voelt.

ik ben trots dat ze me hierin genoeg vertrouwen om me in vertrouwen te nemen.

ik hoop dat hun weg naar volwassenheid verder verloopt zoals een zacht stroomend beekje - OK, af en toe een waterval is niet te vermijden - maar geef toe, zo'n beekje is ook niet mis ;-)

Multimedia

2008-05-14T10:47:00.003+02:00

Waar de multimedia toch allemaal niet goed voor is ;-)

Hugo had toch een fototje op zijn GSM van het zwempartijtje in Bütgenbach, spijtig genoeg juist zonder Gorki maar wel met 4 prachtkinderen ... ook niet te versmaden natuurlijk ;-)

Zwemmen

2008-05-13T13:54:00.004+02:00

Weer een prachtig weertje met zo'n verlengd week-endje is dat natuurlijk dubbel zo leuk.
We hebben gisteren in een opwelling beslist om samen met vrienden een dagje Ardennen te doen. We hebben elk een hond dus proberen we met die beestjes toch ook rekening te houden.
Kinderen spelen graag in 't water, Zidane ook - dat wisten we al - maar Gorki, geen idee, we zouden het snel genoeg weten. We besloten richting Bütgenbach te trekken voor een wandeling rond het stuwmeer.
Aan het meer aangekomen eerst onze pick-nick verorberd terwijl de kinderen met een boterhammetje in de hand al de zwembroekjes, bikinietjes en badpakjes aantrokken. Ze vonden het ongeloofelijk tof om - zomaar - in de vrije natuur te kunnen zwemmen. Om onze verdere uitstap veilig te stellen hebben we Gorki een klein duwtje aan de poep gegeven en ja hoor!
Hij kan zwemmen! (stom dat we ons fotoapparaat vergeten waren)
Aan't eind van de dag wisten we niet wie er nu eigenlijk het meest van deze uitstap heeft genoten?

De kinderen? omdat ze aan elk klein strandje of baaitje naar hartelust mochten spelen en zwemmen met de honden?
De honden? omdat ze aan elk klein strandje of baaitje naar hartelust mochten spelen en zwemmen met de kinderen?
Wij? omdat zowel kind als hond tevreden was?

Mama

2008-05-11T21:26:00.009+02:00

Wanneer ben je mama?

Als je zwanger bent, of bij de geboorte? en wat is dan geboorte? leven geven of leven krijgen?

onze kindjes hebben wij voor hen gekozen of zij voor ons? Soms zijn dat de dingen die ik me afvraag ... Volgens mij begint mama zijn op het moment dat je voor een kind kiest - op welke manier dan ook - maar stoppen met mama zijn ... kan niet.

Zo is bij ons moederdag een dag van onvoorstelbare uiterste:

Bij ons thuis: onze 2 kleinsten die nog onder schoolse begeleiding vol trots hun gedichtje/tekstje 's morgens aan bed komen opzeggen met hun - zo schattig - kadootje. Arno die - wegens geldgebrek (welke tiener heeft geen geldgebrek) - een eigen tekst/versie had gemaakt op Ruby van de Kaiser Chiefs.

Mijn mama: 68 jaar en reeds een 10-tal jaar slachtoffer van de ziekte van Alzheimer. Moederdag hebben we samen doorgebracht in de tuin met een taartje en een ijsje. Ondanks het feit dat ik niet zeker ben of ze nog wel weet wie ik ben, zag je ze genieten van deze namiddag.

Oma: een niet te stoppen stroom van energie, heeft werkelijk geen tijd voor moederdag want ze moet alweer naar een of andere activiteit, wandelen, dansen, engelse les ...

Maar we blijven allemaal mama, op welke manier dan ook, dus aan alle mama's: EEN HELE FIJNE DAG VANDAAG!!

Zonnetje

2008-05-08T20:55:00.004+02:00

We genieten momenteel van een prachtig zomerweertje in ons belgenlandje, we genieten ervan, volop.

Ijsjes, aardbeien, bbq tot in de late uurtjes met vrienden of onder ons we proberen het onderste uit de kan te halen.

Zo'n weertje is ook weer eens een gelegenheid om van minder prettige klusjes en leuk karweitje te maken: ramen lappen is er zo eentje, in de winter een zeer vervelend klusje maar in de zomer ... geen probleem hoor!

Dus deze morgen kindjes naar school, hond uitgelaten, emmertjes naar boven en hups ...

Terwijl ik de ramen van de kinderkamers van een laagje vuil aan het ontdoen was hoor ik een rij kinderen voorbij ons huis lopen - heelwaarschijnlijk een klasje naar de bib - even uit het venster leunen en ja hoor, het klasje van Axel. Ik wou al bijna zwaaien toen ik het stemmetje van Axel herkende: 'neen, dat mag je niet doen, mijn moeder is thuis'

?! moeder?! en niet meer mama? ik wist wel dat er ooit een dag kwam dat ik niet meer mama, mams, mamietje of moetje ging zijn, maar moeder? dat was wel even wennen moet ik eerlijk toegeven.

Toen ik deze namiddag van 't werk thuiskwam kwam hij onmiddellijk aangelopen, 'ha die mams van mij' + een dikke zoen.

Oef, blijkbaar ben ik moeder voor de vriendjes en in't openbaar maar thuis ben ik nog steeds mama, tof!

Week-end (deel 2)

2008-05-05T15:02:00.003+02:00

Zaterdag 3mei
Vandaag gingen we op 'verkenning'. De chiroleiding heeft hun kampplaats gevonden en gekozen voor augustus 2008 en aan de volwassen begeleiding en de kookploeg om ter plaatse te gaan kijken wat voor praktische maatregelen er moeten getroffen worden.
De kampplaats is prachtig, een zeer grote wei met een stukje bos om de tenten in op te slaan, alleen, geen electriciteit en geen water bij de hand. Dus dat zal nog effe zoeken zijn maar zoals elk jaar komt dat in orde, moet wel ;-)
Het is onvoorstelbaar dat er in België - toch redelijk volgebouwd - nog zo'n prachtige verlaten plekjes bestaan, geen levende ziel (op een paar koeien na) in een wijde omtrek van ongeveer 8km, voor geluidsoverlast hoeven we dit jaar niet bang te zijn.
's Middags zijn we samen in een lokaal restaurantje iets gaan eten. Ook dat was niet te doen! superlekker voor een meer dan redelijke prijs.
Ook voor de kinderen kon de pret weer niet op. Toen we op zoek gingen naar de winkels waar we onze boodschappen kunnen doen tijdens het kamp bleek er in Philippeville allerhande festiviteiten te zijn mét een plaatstelijke kermis - tja we konden dus niet anders dan een terrasje te doen terwijl zij zich op de kermis aan't amuseren waren.

Zondag 4 mei
Na de puppyklas gingen we allen naar het communiefeestje van Tessa - plechtige communie deze keer - en weerom was alles aanwezig om het iedereen naar zijn zin te maken:
vrienden (ruimschoots aanwezig)
zon (overvloedig)
ruimte om te spelen (overvloedig)
drank (ni te doen)
eten (stuk voor stuk om duimen en vingers af te likken)
dessertjes (weer ne keer lekker)
We hebben al onze wilskracht moeten samenrapen om op een deftig uur naar huis te gaan, want 't zag er niet naar uit dat dit iets van korte duur ging zijn, maar spijtig genoeg komt zondag voor maandag, .... Dus nog ne keer, Tessa, Ronny, Nadine en Inneke 'T WAS SUPER! BEDANKT!!

Week-end (deel1)

2008-05-04T20:05:00.005+02:00

Er zijn zo van die zalige week-ends waar geen eind aan lijkt te komen.
Dit was zo'n uitzonderlijk week-end: er was donderdag 1mei en vrijdag 2mei en dan natuurlijk de gewone zaterdag en zondag, om het plaatje compleet te maken hadden we beslist om samen woendag 30april verlof te nemen en zo te genieten van een extra lang weekend ... we hebben dan ook het onderste uit de kan gehaald!
Woendag 30april.
Een voormiddagje winkelen, 's middag een boswandeling en 's avonds een hapje gaan eten met vriendinnen terwijl de papa met de kinds uit eten is gegaan. Allemaal hebben we ervan genoten, dus wat moet dat meer zijn?
Donderdag 1 mei.
Het was redelijk wisselvallend weer maar aan de kust zou het mooi worden, dus, na de puppyklas met z'n allen naar zee. Het was daar zalig, eerst een mooie lange wandeling langs een (bijna) verlaten strand en dan daarna een ijsje, brusselse wafels, een pannekoek, en een kaasbordje (voor wie zou dat kunnen geweest zijn?!).
Vrijdag 2 mei.
Tijdens het communiefeestje van het zoontje van onze vrienden hadden we terug 'oude'kenissen ontmoet en promt onze vriendschap terug een nieuwe implus gegeven. We zouden elkaar niet meer zo lang uit het oog te verliezen en gingen er een gezellig avondje van maken - wel 't was gelukt! Aperitiefjes, een spagske, spelen, zingen (de foto's zijn gelukkig zonder geluid)

Muziek

2008-04-30T09:26:00.003+02:00

Om te vermijden dat we tijdens lange autoreizen moesten luisteren naar 'kinder-muziek' hebben we bewust gekozen om dit NIET in de CD-speler te steken.
Om toch een prettig alternatief te hebben waar ook de kinderen iets aan hebben namen/nemen we steeds een uitgebreide collectie kleinkunst mee.
Resultaat is nu dat onze kinderen hun klassiekers kennen en dat ze deze muziek ook leuk vinden - onze hond noemt trouwens Gorki ... genaamd naar ... 'Mia' is namelijk 'ons' liedje.
Ook uit de hedendaagse nederlandstalige muziek weten ze onmiddellijk de blijvers te kiezen.

Arno zijn favoriet is: Ongelukkig van de Fixkes.
Bo valt voor : Jij bent zo van Jeroen van der boom.
Axel heeft het nog steeds voor de eerste hit van de Fixkes : kvraagetaan.
Klik maar op de links en luister mee ...

Knuffels

2008-04-29T17:45:00.004+02:00

Als er iets is wat minder evident wordt bij beginnende pubers is het wel knuffels.

Dus als deze spontaan even langskomen is dat dubbel genieten.

Arno die in de keuken - toevallig - langskomt, terwijl ik daar druk bezig ben, en dan op zijn typische norse toon 'zoen' afdwingt en dan eventjes kort bij me aan komt leunen, hmmm heerlijk.

Axel, die natuurlijk niet de kleinste wil zijn, en dus voorbeeld volgt van de grootste, maar die toch zijn dagelijkse portie knuffels nodig heeft. Hij komt dan langs als hij zeker weet dat er niemand anders in de buurt is om toch snel een knuffel te krijgen/geven. 's Avonds bij het slapengaan, een zoen, nog een zoen én nog een allerlaatste zoen en dan nog één keer neuze, neuze wil. hmmm zàlig.

Bo die, bijna dagelijks, tot de vaststelling komt dat ik toch wel de liefste mama van de héle wereld ben .... neen eigenlijk van het hele universum, wat kan een mens nog meer verlangen?

Uit de 'oude' doos

2008-04-28T21:04:00.003+02:00

Niets dat de kinderen liever doen dan foto's kijken.
Onze albums zijn de drukst bekeken boeken die we hier in huis hebben.

Nu we het eerste zonnetje hebben gezien werden de de albums van de vorige zomervakanties bovengehaald ... en inderdaad dan moet ik even voor het collectief geheugen spelen.

Onze vakanties zijn eigenlijk nog steeds dezelfde: genieten van elkaars gezelschap, zon, zwemmen, wandelen kortom samen leuke dingen doen.

Hier is een kleine impressie van onze zomervakantie 2001.

Communiefeestje Dieter

2008-04-27T13:41:00.003+02:00

Eindelijk was het zover, Dieter deed gisteren zijn eerste communie. We keken er allemaal naar uit, wie kan ons ongelijk geven want alles in overvloed aanwezig:

vrienden (volop aanwezig)
zon (volop aanwezig)
drank (overal aanwezig)
eten (onwaarschijlijk aanwezig er was een stroom verzorgde hapjes die niet leek te stoppen)
rust
aangenaam gezelschap (volop aanwezig)
kinderen (volop aanwezig)
honden (goed vertegenwoordigd)

.... en dit alles in perfecte harmonie, een mens zou van minder lyrisch worden.
Dus aan allen die erbij waren, geniet nog een keer met deze slide show, aan allen die er niet bij konden zijn ... geniet van de prachtige sfeerbeelden van een prachtig feest met prachtige mensen:

Groeischeuten

2008-04-25T20:35:00.002+02:00

Bo groeit ze schiet omhoog als een bloempje naar het eerste zonlicht.

Na een normale zwangerschap van 40weken werd onze kleine pruts geboren op 28maart 1997, ze woog 2.220 en was 42 cm groot, elf jaar later meten we 1m45 en weegt ze 31.4kg!

Altijd is ze bij de kleintjes geweest, iedereen schatte haar steeds minstens 1 jaar jonger dan ze werkelijk was - absoluut niet leuk natuurlijk.

En dan plots ... sinds september vorig jaar is ze aan haar inhaalmaneuver begonnen. Van de kleintjes, naar de grootste van de kleintjes, de kleinste van de middelmaat en nu is ze bij de grotere middelmaat. Zij vindt dit natuurlijk superleuk maar wij kunnen niet meer volgen met kleren kopen - wat zij ook superleuk vindt natuurlijk.

Eerst dacht ik nog dat het aan onze wasmachine lag, maar aan onze kleding mankeert niets....

Dus ben ik vandaag weer maar eens gaan winkelen - en tussen ons gezegd en gezwegen, zo erg was dat niet.

Boomstudies

2008-04-24T18:16:00.003+02:00

Wat is de beste plek om ongestoord te kunnen studeren?

Juist! boven in een boom;-)

GRRR

2008-04-23T14:17:00.005+02:00

Wat ik niet begrijp is hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat er in het tijdperk van de communicatie zo slecht wordt gecommuniceerd?

Je kan elkaar iets laten weten via mail, SMS, chat en God weet wat nog meer.. maar praten, ho maar! dat is al iets moeilijker aan het worden. Vertrouwen op iemands woord of gewoon iemands woord voor waarheid nemen is blijkbaar niet zo evident. Geschreven tekst, daar draait het om: alles moet kunnen bewezen worden, wie? wat? wanneer?....

Ik hoop dat er nog ouders zijn die praten - écht praten - belangrijk vinden en dat onze kinderen dan wel mogen opgroeien met al deze communicatie-middelen/snufjes maar dat ze het samen praten, lachen (ipv mopjes door te sturen) en samen luidop nadenken niet verleren.

Zou dit een te grote ambitie zijn?

Ik hoop van niet!

Sprakeloos

2008-04-22T14:56:00.008+02:00

Axel en Bo zitten in het gemeenschapsonderwijs (GO) en bijgevolg hebben we de keuze in onderricht in de godsdienstovertuigingen. Wij hebben voor 'Katholieke godsdienst' gekozen. De juf die hiervoor werd aangesteld is zéér gedreven. Haar religieuse overtuiging gaat heel ver en ze wil graag dat haar leerlingen haar persoonlijke visie hierin volgen .. soms zeer tot ongenoegen van de leerlingen.

Onlangs ging het in de les over taalgebruik, met name 'ongepast' taalgebruik.

De kinderen mochten om beurt een 'scheldwoord' vernoemen - netjes elk om beurt natuurlijk.

Jullie kunnen zich al inbeelden dat ze van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt om zich v o l l e d i g maar dan ook v o l l e d i g te laten gaan en woorden als 'shit' , 'potverdorie' en 'nondedjuu' vielen er dan ook als bij bosjes uit de lucht, en telkens moest de juf effe met haar ogen knipperen en slikken - tot groot jolijt van de kinderen ..... tot Bo aan de beurt kwam.

Hier was haar versie over 'ongepast' taalgebruik: "Jézus Christùs Mària Jozef".

en ja .... de juf was sprakeloos.

Jeans

2008-04-21T16:45:00.001+02:00

Hoe worden de jongensbroeken op de 'juiste' manier gedragen?
Da's ni zo simpel als je zou denken.
Gewoon rond de middel? eventueel met een riem om er zeker van te zijn dat deze op de juiste plaats blijft? , neen ... zo kun je je niet kunnen vertonen.
De broek moet op de juiste ronding van het achterwerk bijven 'hangen'.
Sinds het laatste incident - waarbij Arno zijn broek zo laag was dat bij het stappen zijn broek gewoonweg middendoor was gescheurd - mag - zijn broek terug 'iets' hoger.
Tja ... elke generatie heeft zo wel zijn mode .... toen wij tieners waren moesten onze broekspijpen zo smal zijn dat we er voor op het bed moesten liggen om deze aan en toe te krijgen.
Als we nu die foto's terug te zien krijgen denken we ook pfff.... hoe hebben we dat ooit aangekregen.
Vandaar deze foto, misschien zal hij binnen een 10-tal jaar dezelfde reactie hebben ....pfff... vond ik dat toen cool???

Gorki's eerste scheerbeurt

2008-04-20T13:54:00.008+02:00

Vandaag Gorki's eerste scheerbeurt, mijn eeuwige dank aan Mark (fokker van dit prachthondje). 'k Zou het zelf niet beter hebben gekund ;-)

Voor het 'groot' onderhoud:
Na het groot onderhoud:

Ja, ja, nog altijd hetzelfde hondje.

Zomaar een gesprek ...

2008-04-19T12:06:00.005+02:00

Bo en ik komen terug van de hondenschool, dit is een samenvatting van ons gesprek onderweg:

zij: oh, ik heb toch een druk leven hé mama.
ik: hoe bedoel je?
zij: hewel, naar school gaan huiswerken maken, lessen leren en dan nog:

op maandag: notenleer
op dinsdag: accordeon
op woensdag: notenleer en daarna toneelklas
op donderdag: hondenschool
op vrijdag: eindelijk vrij!
op zaterdag: ballet
op zondag: hondenschool

ik: tja...
zij: jij hebt eigenlijk niets te doen hé mama
ik: ????
zij: ja, da's toch waar, wat zijn eigenlijk jouw hobby's?
ik: eerlijk gezegd Bo, ik heb niet zoveel tijd voor een hobby
zij: maar allée, hoe komt da, je werkt nu toch maar halve dagen?
ik: ja, dat is waar maar weet je, er is ook nog steeds (en daarmee bedoel ik eigenlijk altijd!) de was en de strijk, de boodschappen, eten maken, opruimen en af en toe toch ook een keer kuisen, kindjes naar school brengen, meehelpen met huistaken of werkjes die moeten gemaakt worden voor school. Op de koop toe heb ik een dochter die op maandag notenleer heeft, op dinsdag accordeon, op woendag notenleer én toneelklas, op donderdag gaat ze met haar hond naar de hondenschool, op vrijdag ben ik eindelijk een keertje vrij, op zaterdag moet ze naar ballet en op zondag gaat ze opnieuw naar de hondenschool. En ik heb op een of andere manier de taak gekregen om deze 'bezige bij' te brengen en op te halen ...
zij: ooooohhh
ik: wat denk je nu?
zij: tja..
ik: weet je, jouw hobby' nemen een groot deel van mijn tijd in beslag maar ik vind dat helemaal niet erg hoor. Ik doe dit graag als ik maar weet dat je er soms even bij stilstaat dat dit allemaal niet zo evident is.
zij: ja, dat is écht wel waar, maar weet je mama: ik denk toch dat mama zijn veel meer werk meebrengt dan dat ik eigenlijk dacht - een effe nadenken en info verwerken pauze - ik ga niet te snel aan kindjes ga beginnen hoor! Jij heb écht wel een héééél druk leven.

Overwinning in Planckendael

2008-04-17T18:19:00.008+02:00

Axel heeft een overwinning op zichzelf behaald!

Hij heeft het niet zo op hoogtes, maar tijdens de schattenjacht in Planckendael moesten de kinderen op een bepaald moment de ladder op en door de boomtoppen naar de andere kant van de weg. Niet zo evident voor iemand met hoogtevrees ... en toch heeft hij het gedaan.

Halverwege werd hij opeens ontzettend bang maar onder luid gejuig en applaus van zijn vriendjes heeft hij toch doorgezet. Hip hip, hip hip hoera!!

Wij waren natuurlijk o n t z e t t e n d trots op onze jongste en Axel zelf was 's avonds heel moe maar vooral zééér voldaan.

Generatiekloof

2008-04-16T17:00:00.008+02:00

Nooit gedacht dat ik daar zo vroeg last mee zou hebben. Ik ben voor vrije opvoeding, ben zéér tolerant (al zeg ik het zelf), ze mogen heel veel van mij écht waar ..... maar toch is daar die 'generatie-kloof'. Hiermee bedoel ik niet dat we elkaar niet begrijpen of geen begrip hebben voor elkaars standpunt, neen daar gaat het helemaal niet om. Het gaat erom hoe wij vroeger op straat speelden, in het parkje om de hoek... we vertrokken 's morgens kwamen 's middags naar huis voor een boterhammetje en oeps weer rolschaatsen aan weg... en nu?

Als Bo mij vraagt of ze even op de wei achter ons huis alleen mag gaan spelen omdat het daar toch zo leuk is - niemand ziet haar daar, dan is mijn eerste reactie 'ha nee' ik zie haar daar namelijk niet. Maar beginnende pubers hebben daar natuurlijk geen boodschap aan - wat dacht je - neen?? Dit betekend voor haar blijven argumenteren tot ik moet toegeven dat het inderdaad heel tof moet zijn om op de wei alleen te gaan spelen in alle rust en vrijheid. Dus geef ik toe met een klein bezorgd hartje.

Arno gaat heel graag met onze buurjongen voetbal spelen op het pleintje naast de deur, op zich geen probleem. Maar .... ik zie hem daar niet en je weet nooit wat er allemaal kan gebeuren op zo'n pleintje. Maar ik zeg ja met een klein bezorgd hartje.

Axel mag naar het verjaardagsfeestje van een vriendje, naar Planckendael op schattenjacht. Super! het enthousiasme is niet te stuiten. Maar .... ik ken die ouders niet écht en ze gaan met de wagen. Zullen ze wel voorzichtig genoeg zijn? Die schattenjacht, is die wel onder begeleiding? Maar hij wil zoooooo graaaag en wie ben ik om neen te zeggen. Dus geef toe met een klein bezorgd hartje.

OK, mijn moederinstinct werkt behoorlijk en mijn verstand zegt mij voortdurend dat je je kinderen alle kansen moet geven om zichzelf te ontplooien enz..enz.. maar waarom spreekt mijn gevoel dat dan zo dikwijls tegen?!

Dit kan dus alleen aan deze fameuze generatiekloof liggen, de generatie voor Dutroux/Fourniquet en de generatie na Dutroux/Fourniquet.
Wij hadden een zekere vrijheid die onze kinderen nu niet meer is gegund, maar wij hadden daarbij ook een veel grotere sociale controle - ook al waren wij ons daar toen gelukkig niet van bewust - maar door de anonimiteit van onze maatschappij is ook deze controle verdwenen, en daar het ik nog het meeste moeite mee...

Ik vermoed dat ik niet alleen ben dat hier zo over denkt en gelukkig laten onze kindjes dit niet aan hun puber-hartje komen en praten mij onder tafel met hun argumenten, kijken mij aan met hun bambi-ogen en mijn moederhart smelt ter plaatste en dus zeg ik keer op keer ja ... met een klein hartje.

Uit de krant

2008-04-15T15:51:00.009+02:00

gevonden op hln: Plaats in het gezin bepaald je leven.

"Eerstgeborenen (Arno en ik dus) zijn doorzetters, dominant, prestatiegericht, religieus, nauwgezet en neurotisch zijn. Ze verdienen meer, hebben meer verantwoordelijksheidszin, zijn meer georganiseerd en volgen de regels. Ze zijn radicaler en zijn pioniers. Eerstgeborenen hebben meer kans op een Nobelprijs: Charles Darwin was bijvoorbeeld het eerste kind van zes. (wij zijn beide de oudste van 3, hebben wij nu 50% minder kans op de Nobelprijs?)
Middelkinderen (bij ons is dit Bo) zijn rebels, minder religieus en impulsief. Ze staan open voor nieuwe ervaringen. Ze presteren slechter op school, stellen vaak dingen uit maar zijn bemiddelaars.
Jongste kinderen (Hugo en Axel) meegaand, warm, sociaal, extrovert en creatief zijn. Ze zijn vaak de grappenmaker en stellen autoriteit in vraag. "

Waarom zou ik dit nu toch zo'n leuk berichtje vinden ;-)

Meet & greet

2008-04-14T17:24:00.008+02:00

Ons gezin...

De allereerste keer

2008-04-14T16:23:00.006+02:00

Dit is het allereerste berichtje op mijn allereerste blog.
Samen met Axel, onze jongste spruit, zie je me op een van de zeldzame foto's waar ik zelf ook opsta, ik ben namelijk over 't algemeen de fotograaf in huis - net zoals de meeste mama's veronderstel ik, niet?